Etiket Arşivleri: hakikat

 بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ Suâl: Risale-i Nur’u Anlamak İçin Nasıl Okunmalıdır? Risale-i Nur’a Mana-yı Harfi İle Nasıl Bakılır? Cevap: Bu mesele yalnızca Risale-i Nur için değil, bütün ilimler için mühimdir. Hangi ilim olursa olsun, nasıl okunmalı, ne şekilde çalışılmalı, nelere dikkat edilmeli sorusu bir usûl meselesidir. Himmeti olan talebe, eğer usûlünü bilmezse, lüzumsuz şeylerde himmetini zayi eder. Şahsî programlar, dikkat edilecek hususlar …

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ Suâl: Üstad Bediüzzaman ”Medenilere Galebe Çalmak İkna İledir?” Lafzı İle Neyi Kastediyor? Cevap: Bu söz, Bakara Sûresi’nin 256. âyet-i kerîmesi olan “لَآ إِكْرَاهَ فِى ٱلدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ ٱلرُّشْدُ مِنَ ٱلْغَىِّ” âyetinin tefsiri içinde geçer. Kur’ân, dinin temelini akıl ve iknâ üzerine kurmuştur. Bu, Kur’ân’ın bürhanî yönüdür. Üstad burada “medenî” derken, Avrupa’daki bir tayfayı değil, akıl ve hikmetle hareket …

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ Suâl: Fetö, Risale-i Nur’u Kendisine Kılavuz Mu Yaptı ? Cevap: Risale-i Nur, bu asırda Kurân-ı Azîmü’ş-Şân’dan çıkan bir nurdur. Üstad sadece buna vasıta olmuştur. Risale-i Nur, Kur’ân’ın manasını ifade eder, onun hakikatlerini tefsir eder. Bütün cihanda küfre karşı mücadele etmektedir. Bugünkü hâli, alemin durumu, bunu göstermektedir. İnat ve taassuptan uzak olan herkes, bu hakikati tasdik eder. Biz de …

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ Suâl: Risale-i Nur Kâfidir” Sözü Ne Anlama Geliyor ? Cevap: Kâfidir” dediğimiz yer imanın tahkike çevrilmesi hususudur. Zaten ana maksat da budur. Ama bu, “Fıkıh öğrenmek, fıkıh okumak lüzumsuzdur” demek değildir. Her ilim, kendi mevzuunda kıymetlidir. Meselâ tasavvufta; kırk günden kırk seneye kadar süren, seyru sülûk, riyâzet, kalbi müşâhedat ve rûhi inkişafla ulaşılan o hakâik-i imana; Risale-i Nur, …

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ Suâl: Üstad Bediüzzaman Risale-i Nur’u Neden Telif Etmiştir? Cevap: Risale-i Nur, Kur’ân-ı Azîmüşşan’ın imana taalluk eden âyetlerini —yani doğrudan doğruya imânî hakikatlerle alâkalı olan âyetleri— bir mânevî tefsir olarak izah eder. Burada dikkat edilmesi gereken husus şudur: Risale-i Nur, bu âyetleri felsefenin veya fen ilimlerinin desteğiyle değil, doğrudan doğruya Kur’ân’ın belâgatiyle, Kur’ânî üslupla, Kur’ân’ın kudsî lisânıyla alır ve …

Namazda, Fâtiha’daki “نَعْبُدُ” kelimesinin “nûn” harfinde bir cemaat sırrı vardır. Eğer “اَعْبُدُ” denseydi “ben ibadet ediyorum” mânâsı olurdu. Hâlbuki “نَعْبُدُ” denildiğinde “biz ibadet ediyoruz” mânâsı hâsıl olur. “Biz” ifadesi cemaate işaret eder. Sen tek başına da kılsan, meselâ Şâfiî’de olduğu gibi Fâtiha’yı okusan yine de “نَعْبُدُ” dersin. Âyet bu şekilde gelmiştir. Çünkü Fâtiha namaz sûresidir; Sûretü’s-Salât denir. Namazın esası Fâtiha’dır. …

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ Suâl: Üstad Bediüzzaman Kur’an’a Bu Kadar Ehemmiyet Verirken Nasıl Oldu da Günümüzde Risale-i Nur, Kur’an’dan Uzaklaştırıldı ? Cevap: Üstad Hazretleri’nin tek bir gayesi vardır: Nazarları doğrudan Kur’ân’a çevirmek. Zamanla, aynalar —mukallitlerin hatasıyla— asılların yerine geçmeye başlamıştır. Bizi perişan eden, mahveden de bu olmuştur. Üstad bu yüzden bütün mesaisini Kur’ân’a vermiştir. Üstad Hazretleri kadar “Kur’ân, Kur’ân, Kur’ân” diyen tarih …

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ Sual: Neden Risale-i Nur Okunuyor? Cevap: Risale-i Nur’u özellikle okuyoruz. Çünkü Risale-i Nur bu asrın en ziyade muhtaç olduğu hakikatlerden biridir. Bu eser, ümmetin tamamı tarafından güzelce kabul edilerek, hakkıyla okunmalıdır. Çünkü bu asrın ihtiyacına göre, Üstâd Hazretleri Kur’ân’dan aldığı mânâyı —ne bir kelâm ilminin ne de tasavvufun gölgesinde— doğrudan doğruya Kur’ân’ın üslûbuyla, onun dilini taşıyarak, o usûl …

Mealen: Allah semavat ve arzın nurudur. Onun nurunun meseli, içinde bir kandil bulunan mişkat gibidir. O kandil bir cam fanus içindedir. O cam fanus ise sanki parlak bir yıldızdır. Onun yakıtı, ne şarka ne de garba ait olan mübarek bir zeytin ağacımdandır. Zeytin yağı ise neredeyse ateş dokunmasa da ışık verecek. Nur üzerine nurdur. Allah dilediği kimseyi nuruna hidayet eder. …

Bismillahirrahmânirrahîm 1. İlmin Esası ve Kelime Tarifi Üstad, ömrünün kırk senelik seyri içinde, bilhassa otuz senesini ilim tahsiline vererek vardığı hakikatleri hülasa ederken, bu uzun seyr ü sülûkün neticesinde yalnızca dört kelime ve dört cümle öğrendiğini ifade ederek ilmin özünü bu dört esasa irca eder. Bu dört kelime: ma’nâ-yı harfî, ma’nâ-yı ismî, niyet ve nazardır. Nahiv ve mantık ilimlerinin giriş …